اهتمام به آراى عمومى و ديد مردم در نگاه على(ع)
آراى عمومى در زمان حاضر از اهميت فراوانى برخوردار است چرا كه بيشتر حكومتها آن را به عنوان يك ضابطه و اصل پذيرفتهاند و سعى دارند خود را در اعتقاد و عمل بدان، پاىبند نشان دهند و به اين وسيله در ميان مردم خود و در سطح بينالمللى از موقعيت بهترى برخوردار گردند.
آراى عمومى امروزه نه تنها ملاك مقبوليت يك حكومت به شمار مىرود بلكه ملاك مشروعيت آن نيز دانسته مىشود چرا كه بسيارى از حكومتهاى دنيا، منشأ حاكميت را مردم يا ملت مىدانند. در ميان متفكرين معاصر اهل سنت نيز اين انديشه رواج دارد كه خداوند (به عنوان منشأ اصلى حاكميت) حاكميت را به مردم مسلمان اعطا نموده و لذا يك حكومت اسلامى فقط وقتى مشروع است كه مردم به او تفويض قدرت كرده باشند.
در ميان انديشمندانى كه مردم را منشأ حاكميت مىدانند بحثهاى نسبتاً گسترده و عميقى وجود دارد كه آيا حاكميت در بين آحاد مردم تقسيم شده است و يا از آنِ واقعيتى برخاسته از مجموع آنان است كه ملت ناميده مىشود، ماهيت واقعى حاكميت چيست، حاكميت مطلق است يا مقيد و سؤالات ديگرى از اين قبيل.[1] مقاله حاضر متكفل پرداختن به اين مباحث نيست. عنوان مقاله نيز به گونهاى است كه تبيين آن نيازمند ورود به مباحث مزبور نمىباشدلكن بدون غفلت از اين بحثها، مقاله حاضر مبتنى بر پيشفرضها و مفاهيمى مىباشد بدين ترتيب:
1. حاكميت از خداوند سرچشمه مىگيرد و او نه تنها داراى حاكميت تكوينى، بلكه داراى حاكميت تشريعى با تمام ابعادش مىباشد.
2. مشروعيت به معناى انتساب داشتن به شريعت است بنابراين حكومتى مشروع است كه مورد تأييد شريعت باشد.
3. آراى عمومى در حكومت اسلامى، فىالجمله اعتبار دارد لكن تبيين دقيق آن، هدفى است كه اين مقاله به تناسب حجم خود آن را دنبال مىكند.
با توجه به اين نكات، به نظر مىرسد مناسبتر آن است كه اهتمام به آراى عمومى در حكومت علوى، از سه زاويه مورد بحث قرار گيرد:
1. اهتمام به آراى عمومى در تعيين زمامدار
2. اهتمام به آراى عمومى در تصميمگيريهاى سياسى و حكومتى
3. اهتمام به آراى عمومى در نظارت بر زمامداران و كارگزاران حكومت.
اين مقاله تنها به بررسى نخستين محور مىپردازد.
دانلود درادامه...
لینک دانلود
|