احكام ولايى در حكومت علوى
مقدمه
امام على(ع) در دوران حكومت كوتاه خود، جز به حاكميت اسلام و اجراى احكام و قوانين آن نمىانديشيد تا در پرتو آن «عدالت در جامعه» برقرار شده و مردم در جامعهاى سالم و عادلانه به «رشد و كمال معنوى» نايل شوند. هر چند موانع فراوانى از سوى افراد و جريانات مختلف ايجاد شد و حضرت براى رسيدن به هدف مقدس فوق، توفيق كامل نيافت، اما گفتار و سيره او در اداره جامعه، الگوى روشنى براى مسلمانان، بلكه بشر به ارمغان گذاشت.
احكام و دستورهايى كه از سوى حضرت در عرصههاى گوناگون اجتماعى و سياسى و اقتصادى و يا نظامى صادر مىشد، در يك دستهبندى كلى دو گروهند:
گروه اول: دستورهايى كه بر اساس آيات قرآن و سنت رسول خدا(ص) به عنوان تحقق حكم شرعى انجام مىشد.
نامهها و سخنرانيهاى حضرت، موارد فراوانى از اين قبيل دستورها و احكام را در بر دارد. دستور اقامه نماز، روزهدارى، پرداخت زكات و دهها نمونه ديگر، در زمره اين گروهاند. در اينعرصه امام على(ع) شأن ابلاغ احكام الهى را دارد و مردم را به انجام دستورهاى الهى تشويق مىكند.
گروه دوم: احكام و دستورهايى است كه از امام(ع) به عنوان حاكم جامعه و مجرى قوانين و مقررات اسلامى و بر اساس مصالحى كه تشخيص مىداد، صادر مىشد؛ احكامى كه معمولاً در اوضاع گوناگون زمانى و مكانى و بنا بر مقتضيات از سوى حاكمان و مديران جامعه مقرر و به اجرا گذاشته مىشود. از اين دسته احكام، به احكام حكومتى، ولايى و سلطانى ياد مىشود.
دانلوددرادامه...
دانلودمقاله ازلینک زیر
لینک دانلود
| 
